എന്റെ ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങള് ഏപ്പോഴും അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു... കയ്യെത്താദൂരത്ത് അങ്ങ് ദൂരെ അവ ഏപ്പോഴും എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... ഒരിക്കല് പോലും പെയ്യാതെ... ഒരുനാള് ഒരു ചെറു പുകപടലമായി ആ മേഘങ്ങളിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരാന് ഞാന് എന്റെ യാത്ര തുടരുന്നു...
"പെയ്യാത്ത മേഘമേ... തീരാത്ത മോഹമേ...
കരയാത്ത കണ്ണുമായി... ഒടുങ്ങാത്ത കാത്തിരിപ്പു..."
2015 ഏപ്രിൽ 17, വെള്ളിയാഴ്ച
മരണം കാത്ത്...
അടിയൊഴുക്ക് നിലച്ച- പുഴയും... വിളവെടുപ്പ് ഒടുങ്ങിയ മച്ചിപ്പാടവും പ്രണയത്തിലായിരുന്നു... ദാഹജലം മുട്ടി, വറ്റിവരണ്ട പുഴയും രാസവളം ചവച്ചുതുപ്പിയ പാടവും, മരണം കാത്ത് മാനം നോക്കി മലര്ന്നുകിടക്കുന്നു...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ