എന്റെ ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങള് ഏപ്പോഴും അങ്ങിനെ ആയിരുന്നു... കയ്യെത്താദൂരത്ത് അങ്ങ് ദൂരെ അവ ഏപ്പോഴും എന്നെ കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... ഒരിക്കല് പോലും പെയ്യാതെ... ഒരുനാള് ഒരു ചെറു പുകപടലമായി ആ മേഘങ്ങളിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരാന് ഞാന് എന്റെ യാത്ര തുടരുന്നു...
"പെയ്യാത്ത മേഘമേ... തീരാത്ത മോഹമേ...
കരയാത്ത കണ്ണുമായി... ഒടുങ്ങാത്ത കാത്തിരിപ്പു..."
2016 ഫെബ്രുവരി 19, വെള്ളിയാഴ്ച
മഹാ തമസ്സില് അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ് നീയും ഞാനും- ഞാന് നീയും നീ ഞാനും ആകും... നിലയില്ലാത്ത ലോകത്ത് നിലതെറ്റി പറക്കുന്ന രണ്ടപ്പൂപ്പന് താടികള്...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ